Wat wil je nou nog doen als je weet dat het einde van je leven nadert.. Even heel realistisch. Slokdarmkanker is niet iets waar je heel oud mee wordt. Zeker niet in deze fase met alle uitzaaiingen. Na het nieuws dat geen enkele chemo heeft aangeslagen en dat het ziekenhuis eigenlijk wel "uitbehandeld" is, ga je jezelf toch die eerste vraag stellen.
Op vakantie met je gezinnetje. Duizend plekken wil je nog bezoeken, favo natuurlijk Australië en Nieuw Zeeland, vrienden die ver weg wonen die je nog eens wil zien, wat doen we... Geld is er eigenlijk niet voor, maar we MOETEN weg voor het te laat is. Straks kan het niet meer.
De nieuwe dok in het VUmc zei ook direct NU gaan nu je je nog redelijk voelt. Evt expermintele behandelingen zullen zwaar zijn - not to mention de onbekende bijwerkingen - en god knows hoe je je over een maand voelt. Hoe lang trekken je lever, maag en longen het nog met die uitzaaiingen en hoe lang kan je uberhaupt nog eten?!
Maar goed, het liefst dus oostwaarts naar ons tweede thuis down under. Maar met vrienden en nieuwe plekken die we daar weer zullen zien, zal het allesbehalve een relax vakantie worden.. En rust is eigenlijk alles wat het lijf momenteel nodig heeft. En op kan brengen. Energie level is op sommige dagen echt 0,0 terwijl je geest zoveel wil.
Relaxen in de zon, in januari: Curacao! In 2006 al eens zonder kindjes geweest en super bevallen. En mocht er wat gebeuren zit je niet in een compleet gat, spreken ze je taal en is er zowat dagelijks een vlucht terug naar Nederland.
Hoogseizoen daar joh, veel geld, maar het MOET. Alle spaarpotten open. Binnen een paar dagen een 12 daagse reis geboekt, heerlijk. Niet teveel het stempel "laatste vakantie met ons gezinnetje" op drukken, maar gewoon genieten!
Een dag voor vertrek kregen we te horen dat een grote groep vrienden ontzettend veel geld hadden ingezameld om ons van een wereldvakantie te kunnen laten genieten..! Echt shocking was dat. Te bizar. Mijn eerste vraag was ook sjesus hoe kan je nou zoveel geld aannemen!!?? Echt zo ontroerend wel als je naar het doel van de reis kijkt. Nog even weg. Met z'n viertjes. Voor het laatst? We weten het niet...
Het was heerlijk om er even uit te zijn. Even niet een bijzonder gevalletje zijn zeg maar, maar toch ontkom je er niet aan. Achteraf kan je in sommige situaties maar beter wel aangeven dat je een bijzonder gevalletje bent, want het eten is toch best wel een uitdaging geworden. Richard kreeg zo weinig eten naar binnen, het zakte maar niet door zijn slokdarm en het was net of het met de dag erger werd. Geen maaltijd ging voorbij zonder dat pappa weer even naar de wc moest en vervolgens maar weer niks at. Echt kut was dat. Maar goed, dan maar niks eten. Ik had zelf ook een maag virus opgelopen dus zijn we heel gezellug elke dag niet-uit-eten geweest :-)
En die kleintjes die waren met alles tevreden, even een klein hapje bestellen en dan weer verder spelen, zwemmen, whatever :-)
Het relaxen zelf is nog best lastig met 2 kleintjes, maar toch was het lekker. "Even met de geest op een andere, zonnige plek" zei een vriendinnetje van me.
De reis is vooral voor Ries wel superzwaar geweest. Zo ontzettend vermoeiend als je al gezond bent, laat staan in zijn toestand. Zittend slapen in de 10 uur durende vlucht was ook te pijnlijk (lever/maag) dus zit je nog meer de uurtjes af te tellen!
Na de terugreis dat lange wachten overal, de reis nog naar huis vanaf schiphol..pfff..toch ook weer HEEERLIJK om dan weer in je eigen huisje te zijn!
En mét ontvangst committee voor uitladen, boodschappen doen, met Lois spelen (die WEL heeeerlijk heeft geslapen in het vliegtuig haha!)..!
Iedereen die heeft bijgedragen aan deze vakantie: SUPER bedankt!!




Geen opmerkingen:
Een reactie posten