Gisteravond laat dan toch nog het verlossende woord, hij mag naar huis! Het is nog niet zeker of de port-a-cath nog gaat ontsteken, maar hij doet geen pijn en ziet er goed uit. Beste van hopen dan maar weer! :-)
Vanochtend vroeg eindelijk opgehaald, even weer wat van de bewoonde wereld, alle wegwerkzaamheden en de bedrijvigheid overal gezien.
En dan heerlijk in je eigen bed, wat is dat toch lekker zo'n bed wat niet kraakt als je alleen al je pink beweegt :-)
Virusje op de longen doet even vervelend, veel hoesten dus oppassen dat dat niet verergert. Pijn gaat redelijk, maag gaat redelijk - kleine beetjes eten, heel moe nog steeds.
Overall toch een zwaar "niet-lekker" gevoel.
Er gebeurt toch ook een hoop in dat lijf. Je lichaam vecht constant tegen die antilichamen en tegen de ziekte zelf. Heel zwaar en dat zie je ook aan Ries. Behoorlijk vermagerd, dus hij moet nu echt ergens energie vandaan halen.
Nu hij dicht bij zijn meiden is, is dat stap 1, nu nog wat energie qua voedsel naar binnen krijgen.
En dan las ik dat het eind deze week weer wat warmer wordt! Kunnen we hem mooi lekker in de tuin zetten om de konijntjes toe te spreken en hopelijk lekker van het lentezonnetje te laten genieten! :-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten