Jeetje, ik ben nog steeds in shock van een mega helder moment van Richard net..!
Ik werd wakker en zag hem rechtop zitten. Mijn eerste reactie "moet ik je even helpen schat?" maar was niet nodig. Hij was al een uur wakker zei hij. Eerst dacht ik nog, "dat denk je misschien alleen maar", maar volgens mij heeft ie echt na zitten denken.
Hij vroeg me ook wat aan iedereen te melden:
Ries zei dat het misschien nog wel even kon duren, dat zijn lichaam waarschijnlijk meer reserves heeft dan gedacht. En dat ie zich vorige week zo ontzettend zwak voelde en dacht "daar ga ik", maar ook hij staat er van te kijken dat ie er nog is. Hij verontschuldigde zich bijna dat ie het mis had met 'deze week' :-) We zien wel hoe het loopt allemaal. Hij wil en moet wel nog steeds vooral rust hebben, geen bezoek.
Mentaal voelt ie zich soms nog zo ontzettend sterk, dat ie misschien daarom onbewust nog niet wil gaan?
Hij is er wel nog steeds klaar voor, alles gedaan en gezegd wat ie wilde.
Hij zit eigenlijk te wachten op iemand die zegt "ga je mee Rie"', hij vraagt zich echt af hoe dat zal gaan.
Ik zei dat als ie echt een wit licht ofzo ziet, het oké is om naartoe te gaan.
Ook moest ik melden dat ie het zo onwijs tof vindt dat zoveel mensen, en zeker ook van vroeger, van zich laten horen.
Tussendoor zegt ie nog "ja ik kijk steeds naar rechts, omdat ik daar een lantaarnpaal zie die om gaat vallen, voor het geval je denkt wat kijkt ie nou toch steeds. Maar ik weet dat ie er niet staat hoor." :-)
Echt super helder, verbazingwekkend gewoon. Zou dit dat zo'n moment zijn, wat je weleens hoort, dat iemand nog even heel helder kan zijn voor ie heen gaat? Of zou het echt nog wel een week ofzo duren?
Ik heb hem in ieder geval lekker ingestopt en zei dat er misschien vannacht wel iemand komt die zegt/zingt: "Ik neem je mee, ee ee ee ee ee"...
Wat een gevecht. Wat een strijd. Zo oneerlijk.
BeantwoordenVerwijderenIk wens jullie heel veel sterkte, in gedachte leef ik mee.
Caro, we bewonderen je dappere blog.
Hennie, Nanny, René en Linda van der Mespel.
Heel veel sterkte de komende dagen voor jullie vieren xxx
BeantwoordenVerwijderenHoi Caro,
BeantwoordenVerwijderenelke dag lees ik je blog, met angst en beven want je weet nooit wat Richard nu nog te lijden krijgt. Wil je hem heel veel liefs van ons wensen? Ik vind dat je dit blog dapper bijhoudt, ik krijg nu al tranen bij het schrijven van iets kleins. En jij weet de mooiste dapperste engste en waarste dingen aan ons lezers over te brengen.
Geniet nog wat jullie kunnen, wees blij dat je zo afscheid kunt nemen en weet dat we er voor jullie zijn als het nodig is. Dikke knuffel van ons allemaal. XO
PS: ik denk steeds aan dat liedje van Bob Sinclair: One day we'll be together. Vrolijk en heel erg waar. XO
Fijn om te lezen dat Richard een "goed/helder" moment heeft. Jonge vent, jong lichaam is erg sterk. Hoop dat hij zich nog langer "goed" blijft voelen. Sterkte!!
BeantwoordenVerwijderenGroetjes Nathalie
Pffff nou ries je weet me wel lekker aan het janken te maken elke x weer,
BeantwoordenVerwijderenVroeger werd ik vrolijker van je, jeetje wat hadden we het gezellig!!Jij aan een biertje ik nog aan mijn 7 uppie hihi En nu moet jij dit allemaal door staan, zo oneerlijk!en Vreet!!Zo n goed lief mens , en wat heb je een topper van vrouw zo dapper en mooi hoe ze alles elke x verwoord... en zo goed voor je zorgt echte liefde...
genieten jullie dan ook maar lekker van je heldere momenten...... als het moment daar is hoop ik op het witte licht en heeeeel veel rust voor jou,liefs x
Lieve Allemaal, vorige week via Arjen en Gwen op de hoogte gebracht van jullie situatie. Gelijk al je blogs gelezen. Wat een gevecht, wat oneerlijk, wat een hoop narigheid. Sinds ik je blogs heb gelezen ben ik veel met jullie bezig. Regelmatig schiet er iets door mijn hoofd, iets wat ik wil schrijven of wil laten weten. Maar dat is zo raar, want eigenlijk kennen we elkaar helemaal niet. Toch weet ik uit een eerdere ervaring dat het best prettig kan zijn als er zoveel mensen met je mee leven. Daarom toch een klein berichtje. Na het lezen van je laatste blog ook een kleine glimlach, naast alle tranen die ik vergoten heb. Wat mooi hoe jullie op elkaar reageren, hoe Richard dingen ervaart en hoe jij er mee om gaat. Ik hoop dat deze heldere momenten nog wat glans kunnen geven in deze hele moeilijke dagen. Heel veel sterkte! Liefs, Stephanie Ketting
BeantwoordenVerwijderen