Zorg

Ik heb best vaak dat ik niet weet hoe en waar ik moet beginnen... Weer een paar dagen voorbij. En weer dacht ik dat het zo slecht ging dat ie het Paasweekend niet door zou komen, maar hij is er nog steeds :-)
Elke dag gebeuren er wel rare dingen, of zegt ie gekke dingen, bizar gewoon.
Ik besef me nu eigenlijk wat een gecompliceerd apparaat het menselijk lichaam is. En het menselijk brein. Je hersenen even compleet de weg kwijt onder invloed van medicijnen.
Maar ook hoe sterk je brein kan zijn. En hoe moeilijk je brein kan accepteren dat je lichaam niet meer kan en wil.
Hij droomt over dingen zoals een eigen bedrijfje beginnen om wat te doen te hebben en zegt in zijn verwarring veel over werk en andere dingen waar hij altijd veel mee bezig is geweest.
Zijn gezonde brein kan bepaalde dingen blijkbaar gewoon niet loslaten.

Zo moest en zou hij een A4-tje met een pen krijgen om wat aantekeningen te maken voor een klusje, anders zou niemand er wat van snappen. Eerst dacht ik dat ik hem wel kon overtuigen dat het onder controle was, maar nee, hij MOEST wat opschrijven. Prima. Hier een A4-tje. En ijverig begon hij te schrijven, amper een pen kunnen vasthouden, maar dit was belangrijk. "dinsdag was het de 3e he?" ehh ja (was nog echt zo ook!). Even wat laten pennen en hop, papier afgescheurd, opgevouwen en legde het naast zich neer. Oke, da's weer 'out of his system' dacht ik en hij was ook echt opgelucht. En wat stond er nou op het briefje? Onder elkaar netjes de verschillende data en daarnaast 'Borsboom' (voor werk) en wel 5 keer het woord 'aantekeningen'. Of iets wat daarop lijkt dan. Bizar gewoon!

Hij roept me ook vaak en dan zijn er de meest vreemde dingen aan de hand. Zo moesten ineens heel snel zijn trombose kousen (inmiddels 2 ja) uit, ik had ze voor de grap zijn sexy legging genoemd. "die legging moet uit, want hij is gestolen!" dat soort dingen.
Ik kan er nu wel om lachen, want dat zou hij zelf ook doen als ie bij was geweest!

Er zijn ook wel wat zorgelijke dingen hoor, de dok komt gelukkig om de dag even langs, kan ik weer wat nieuwe dingen laten zien... Zijn oog is niet meer zo tof, schreef ik al eerder, waarschijnlijk netvlies uitgedroogd. Hij ziet vlekken en zegt dat het net lijkt of er een grof schuurpapiertje langs is geweest. Kan er weinig mee zien in ieder geval.
Zijn goeie been is nu ook niet zo goed meer, het lijkt erop dat ie daar vocht vasthoudt, hele dikke voet ook. Ijskoude voeten hebben inmiddels mooie skisokken aan, die voelen weer lekker.
Afgelopen nacht lag er ineens een plasje bloed in bed, schrikken man! Ries schrok zich zelf ook rot. Ik zat te zoeken waar dit vandaan kon komen maar zag niks. Later zag ik dat zijn shirt bij zijn buik ook behoorlijk onder het bloed zat en inderdaad, blijkbaar was er na de injectie van gisteren wat gaan bloeden. En doordat zijn bloed wordt verdund, bloedt dat gelijk als een rund! Ries vroeg me nog even zijn macro lens erbij te pakken om een foto van het bloed te maken, maar dat kon ik nog wel herkennen als een niet-helder moment :-) hiji eehh nee schat, dat gaan we niet doen!
Maar toch, op dat soort momenten vraag je je wel af of het wel verstandig is om de zorg allemaal alleen te doen. Je mist toch behoorlijk wat kennis om te kunnen beoordelen of iets echt zorgwekkend is en die thuiszorg gasten zijn vast zo handig in die dingen, ook met tillen, wassen enzo. Maar toch, zo lang ik het kan en er geen gevaarlijke situaties ontstaan, wil ik het toch graag zelf doen. Het is ook wel gezellig eigenlijk. Quality time heet dat!

Ik moet zeggen dat ie gisteren ook weer wat beter was, hij vond de dag langzaam gaan, weinig geslapen en had zin om gezellig te kletsen.
Vandaag wilde hij Art graag zien om toch ook eens het fijne van de charity fietstocht van 16 juni te weten te komen. Zie www.fietsentegenkanker.eu
Sinds de vorige vermelding zijn er weer enorm veel donaties binnengekomen, echt helemaal top! Dank hiervoor! De Voorburgse Courant plaatst binnenkort ook een artikel over deze rit, ter ere van Yvette en Richard en van iedereen die vecht of heeft gevochten tegen kanker.
Om het streefbedrag te halen, zijn er nog steeds donaties nodig! :-)

Vandaag. Ik vind hem ondanks de soort energie-opleving van gisteren, toch weer slechter vandaag. Ik weet niet waarom. Blik in zijn ogen, overall gevoel, weet niet wat het is. Hij dacht zelf gisteren weer dat het nog wel even kon duren, maar hoe ik hem vandaag zag..ik weet het niet. Zoals eerder gezegd heb ik geen verwachtingen meer. In plaats daarvan zorgen we ervoor dat hij elk moment van de dag de liefdevolle verzorging krijgt die hij verdient..! En whatever happens zien we dan wel weer!